محمد علی دشتی متخلص به فايز دوبيتی سرای قرن سيزدهم، در سال 1250 ه ق در روستای کردوان دشتی در استان بوشهر به دنيا آمد.بی گمان او بعد از بابا طاهر همدانی شاعر قرن پنجم از بزرگترين و معروفترين دوبيتی سرايان ایران است.پدرش مظفر فرزند حاج درويش نام داست که از روستای کردوان بود و نسل اندر نسل رياست این روستا را عهده دار بودند.و همچنين سلسه نسب فايز به فارس بن شهبان يکی از مشايخ آل برنجه ميرسد. مقدمه کوتاهی بود در مورد زندگی ایشان و اصل نصبش حال بعضی ها او را به اشتباه دشتستانی می نامند .

در حالی که فايز اهل دشتی بوده است نه دشتستان.چه مرکز دشتستان برازجان و مرکز دشتی خورموج.و بين دشتی و دشتستان نيز تنگستان قرار گرفته است. و در هيچ دوره تاريخی دشتی زير نظر دشتستان نبوده است که بعضی ها به اشتباه این را ذکر می کنند.

 کسانی که فایز را اهل دشتی خوانده اند و نه دشتستانی

دکتر سید جعفر حمیدی در کتاب فرهنگنامه بوشهر

 عبدالمجید زنگویی در کتاب ترانه های فایز که جامع ترین کتاب در مورد زندگی و شعر فایز است و در همه ی کتابفروشیهای کشور تحت عنوان «ترانه های فایز» به کوشش عبدالمجید زنگویی یافت میشود.

 علی باباچاهی در کتاب شروه سرایی در جنوب ایران

 دکتر سید احمد کازرونی در کتاب بوشهر شهر آفتاب و دریا

مصطفی فخرائی در کتاب فایز دشتی

 دکتر مشایخ و قاسم یاحسینی در کتاب فایز دوبیتی سرای جنوب

 منوچهر آتشی در چند شعر به یاد فایز

برگرفته شده از کتاب فايز دشتی مولف:مصطفی فخرايی و استاد هاشمی زاده

منبع:وبلاگ شعر دشتی